Piotr Reiss ma za złe trenerowi Franciszkowi Smudzie, że nie gra w podstawowym składzie. A Smuda boleje...

Piotr Reiss udzielił niedawno wywiadu "Rzeczpospolitej". "Nigdy nie byłem ulubieńcem obecnego trenera. Gdy przed sezonem przychodził Hernan Rengifo, wiedziałem, że będę musiał walczyć o miejsce w składzie. Tak się stało. Trudno mi się z tym pogodzić, bo jestem królem strzelców polskiej ligi, a Hernan - peruwiańskiej, która chyba nie jest dużo lepsza od naszej. Różnica polega na tym, że jego do Lecha sprowadził trener Smuda, a mnie nie. Gdyby było odwrotnie, to może ja bym grał" - mówił w nim kapitan "Kolejorza".

Wczoraj krokodyle łzy nad słowami Reissa lał trener Smuda. - Bardzo mnie to dotknęło. Już przed meczem z Legią zachowywał się nie w porządku, mówiąc, że z taką Legią to każdy by wygrał - ubolewał szkoleniowiec.

Reiss wybrał bardzo zły czas na narzekania. Lech jest drugi w tabeli, ma przed sobą cztery mecze, w których może sobie zapewnić wicemistrzostwo Polski. Sam kapitan gra mało, bo - jak twierdzi - "ostatnio poznaniakom źle się gra w Lechu". Tymczasem te nieliczne minuty, które Reiss spędza tej wiosny na boisku, przekonują, że i tak jest ich za dużo. Kapitan nie jest w formie i o ile jeszcze kilka tygodni temu wydawało się, że zdaje sobie z tego sprawę, to teraz wszędzie szuka drugiego dna i węszy spiski.

Najbardziej zaskakują jednak inne słowa kapitana: - Jestem u siebie i by grać, muszę być lepszy od Peruwiańczyka. Dziwne, ale co zrobić? - pyta Reiss. Tymi słowami wypacza sens walki o miejsce w składzie. Jak widać, nie jest dla niego oczywiste, że to lepszy piłkarz wychodzi na boisko, a słabszy siada na ławce rezerwowych.

Sprawa pewnie rozeszłaby się po kościach, gdyby nie specjalny status Reissa w Lechu. Całe zamieszanie jest m.in. skutkiem tego, że w momencie przejmowania "Kolejorza" przez Amikę, wyjątkową pozycję kapitana jeszcze wzmocniono, nazywając go ikoną klubu. Nie mam wątpliwości, że uczyniono to ze względów propagandowych - kibicom łatwiej było zaakceptować "nowego" Lecha z Reissem niż bez niego. A wyśmienita forma piłkarza w poprzednim sezonie na jakiś czas usprawiedliwiała budowanie marki klubu głównie wokół kapitana.

Takie postawienie sprawy przez Reissa teraz stawia trenera w fatalnej sytuacji. Sadzając ikonę na ławce rezerwowych, trener musi obawiać się nie tyle prezesa czy trybun - ludzie przecież widzą, że forma Reissa nie upoważnia go do gry w pierwszym składzie - ale właśnie reakcji samej ikony, która nagle dowiaduje się, że nie jest niezastąpiona.

Reiss jest rozżalony i w sumie trudno mu się dziwić. W "Kolejorzu" w zasadzie zawsze miał miejsce w składzie i sam pewnie zdążył przyzwyczaić się do myśli, że w Lechu jest piłkarzem pierwszoplanowym. Ale od ikony można - a nawet trzeba - wymagać więcej: żeby ze swoimi frustracjami nie pędziła do gazet, żeby nie psuła atmosfery w zespole, którego od lat jest najważniejszą częścią.

Smuda nie ma wyjścia - może jedynie boleć nad słowami Reissa, zamiast trzasnąć pięścią w stół i utemperować piłkarza. Do końca sezonu ma cztery kolejki i woli nie ryzykować eskalacji konfliktu. Tylko czy to oznacza, że kolejna jego odsłona czeka nas po sezonie?

Zarejestruj się na Sportingbet.com, wpłać pieniadze i obstawiaj mecze Lecha Poznań! Teraz nawet do 400pln BONUSU!