Radosław M., były prezes Lecha Poznań, może mieć kolejne kłopoty. Na razie jest podejrzanym w sprawie o działanie na szkodę kilkuset wierzycieli. Miał zataić przed nimi majątek klubu. Spłacił zobowiązania tylko wobec niektórych z nich. Tymczasem prokuratura prowadzi już dwa kolejne postępowania, w którym pojawia się nazwisko Radosława M. Jedno dotyczy wyłudzenia na szkodę WKP Lech Poznań, którego był prezesem. W drugim chodzi o próbę uzyskania zwrotu nienależnego podatku VAT.


Na razie podjęliśmy czynności sprawdzające. Po ich zakończeniu zapadnie decyzja o ewentualnym wszczęciu śledztwa – mówi Magdalena Mazur-Prus z poznańskiej Prokuratury Okręgowej.


Obie sprawy wiążą się z firmą Radosława M. Okazało się, że w 2000 roku zarejestrował on działalność gospodarczą pod nazwą Prado Sport. Siedziba mieści się w jego prywatnym mieszkaniu na poznańskim Piątkowie. Firma wystawiała Lechowi Poznań rozmaite faktury. Klub miał płacić swojemu prezesowi między innymi za marketing i zarządzanie. O istnieniu firmy wiedziało w Poznaniu wąskie grono osób. Radosław M. przyznał, że nawet jego rodzina nie miała wiedzy o istnieniu tego podmiotu.


W mojej ocenie, działanie Radosława M. było na pewno nieetyczne. A czy doszło do popełnienia przestępstwa? Niech to oceni prokurator prowadzący – podkreśla jeden z prokuratorów znający szczegóły sprawy. Moim zdaniem nie byłoby zgodne z prawem takie działanie, gdybym jako prokurator wystawiał faktury swojemu przełożonemu za prowadzone śledztwa. Podobnie jest w przypadku byłego prezesa Lecha.


Radosław M. dziwi się jednak, że zaczęto sprawdzać rozliczenia między Prado Sport a WKP Lech Poznań (czyli dawnym Lechem, który dokonał fuzji z Amiką Wronki). Jak zapewnia, nie złamał prawa i raczej jest ofiarą niż sprawcą przestępstwa.


Założyłem działalność gospodarczą, by obniżyć koszty funkcjonowania klubu. Chodziło między innymi o to, by Lech nie musiał płacić mojego ZUS-u i innych składek. Regulowałem je sam, jako właściciel podmiotu gospodarczego świadczącego usługi na rzecz Lecha – tłumaczy Radosław M. Klub co miesiąc płacił mojej firmie 5 tysięcy złotych brutto za prezesowanie. Potem ta kwota została zwiększona o dwa tysiące złotych. Podczas mojej pracy w klubie nie brałem dodatkowych pieniędzy jako osoba fizyczna.


Były prezes Lecha dodaje, że nie mógł działać na szkodę klubu ani wyłudzać od niego pieniędzy. Nadal bowiem WKP Lech jest mu winny około 73 tysięcy złotych. Chodzi właśnie o jego wynagrodzenie jako prezesa.


O wypłacie pieniędzy dla mojej firmy nie decydowałem osobiście. Tą sprawą zajmował się cały zarząd. Poza tym, gdybym rzeczywiście chciał wyłudzić jakiekolwiek pieniądze, to w pierwszej kolejności zabiegałbym o uregulowanie zobowiązań Lecha wobec mnie i mojej firmy. A tak się przecież nie stało – zauważa Radosław M.


Nawet jeśli były prezes Lecha nie usłyszy zarzutów w związku z rzekomym wyłudzeniem, to i tak może zasiąść na ławie oskarżonych. Chodzi o wspomnianą wcześniej sprawę ukrywania majątku przed niektórymi wierzycielami. WKP Lech Poznań, po połączeniu z Amiką Wronki w 2006 roku, dostał pieniądze od wronieckiego klubu. Przeznaczył je na spłatę zadłużenia wobec piłkarzy i pracowników klubu. Z tych środków uregulowano także zobowiązania wobec banku, w którym wzięto kredyty na funkcjonowanie starego Lecha. Co ciekawe, ich zabezpieczeniem było między innymi mieszkanie i prywatny samochód Radosława M.


Jak wynika z naszych ustaleń, o tym, że tylko część wierzycieli zostanie spłacona, wiedziały inne osoby związane z poznańskim klubem. Nie tylko Radosław M. i jego ówczesny zastępca, Radosław S. Zarzuty postawiono jednak wyłącznie im, bo to oni pełnili kierownicze funkcje.

Łukasz Cieśla

LP.NET: Mimo wielkich przemian roku 2006 żywimy przekonanie, że kibicujemy ciągle temu samemu Lechowi. Kibica Lecha Poznań od "kibica sukcesu" odróżnia to, że nie odcina się od przeszłości i przyjmuje jej bagaż wraz z jej wzlotami i upadkami. Po przyjęciu transzy z Amiki fundusze schowano i spłacono zaległości względem piłkarzy oraz pracowników. Taki był warunek PZPN-u, aby nowopowstała spółka otrzymała licencję jako kontynuator tradycji Lecha Poznań. Bo w końcu jemu, a nie jakieś niezidentyfikowanej hybrydzie kibicujemy. To zawdzięczamy "pachnącej inaczej" operacji, gdyż w myśl prawa pierwszeństwo w takiej sytuacji miałby ZUS z przybudówkami. Kolejna sprawa to obsługa działalności klubu przez spółkę zewnętrzną, co by nawet nie było niczym nadzwyczajnym, gdyby nie opisana w artykule zbieżność nazwisk. Nie mamy żadnych dowodów na to, aby jakiekolwiek pieniądze zostały wyłudzone, tj. wypłacone firmie za usługi niewykonane. Póki co możemy więc rozpatrywać wątek wyłącznie w kategoriach etycznych, pamiętając przy tym, że do przełomowego roku 2006 klub jakoś jednak dotrwał, choć po ludzku wydawało się to niemożliwe. I z czego korzystacie za każdym razem, gdy przychodzicie na mecz Kolejorza. Nie sądźmy więc pochopnie i doceńmy to, że dziś możemy martwić się takimi problemami, jak kolumbijska telenowela pt. "Ja Poznań".

Mateusz Otta