Sprawa zawieszenia Piotra Reissa od początku budziła ogromne kontrowersje. "Czy zarzut to wyrok?", "a jeśli jest niewinny?" - pytano. Powszechnie uznawano, że nie wolno niszczyć jego kariery piłkarskiej u jej schyłku w tak długo oczekiwanym przez niego sezonie mistrzowskim. Mistrzowski puchar mógł wznieść tylko jeden Kapitan. Teraz o ten puchar trzeba powalczyć dużo bardziej, niż zdawało się dotąd. Co najmniej od meczu z ŁKS-em jest oczywiste, że odwieszenie Piotra Reissa to konieczność przede wszystkim ze wględów sportowych.

W poprzednim artykule pisałem o tym, że ostatnie słabsze wyniki to kwestia psychiki. W drużynie wyraźnie potrzebny jest lider, który będzie potrafił podbudować morale ekipy i poprowadzić kolegów do walki. Taką funkcję ze względu na niebagatelny staż w Kolejorzu i dokonania piłkarskie pełnić może tylko Piotr Reiss - i dużo jeszcze minie czasu, aż znajdzie się następca tego formatu. Ze względu na trudną sytuację w jakiej znalazł się nasz kapitan, jego powrót na boisko wywoływałby duże emocje. Nie twierdzę, że byłoby to dla niego łatwe, pozwoliłoby to jednak przekierować uwagę mediów i opinii publicznej od pozostałych piłkarzy i zdjąć z drużyny przynajmniej część ciążącej na niej presji. Trzeba sobie zresztą uczciwie powiedzieć, że z naszą grą w ostatnim czasie nie jest dobrze. Jeżeli marzymy o mistrzowskim tytule, drużyna koniecznie potrzebuje jakiegoś wstrząsu, gwałtownej zmiany. Takim impulsem z pewnością byłaby ponowna gra Reissa.

Powrót Piotra Reissa oznacza jednak też korzyści czysto boiskowe. Nie jest tajemnicą, że kadra Kolejorza jest zdecydowanie zbyt wąska i trener często nie decyduje się nawet na żadne zmiany. W istocie bowiem pole manewru ma niewielkie. Do tego dochodzą kontuzje - jak np. ostatnia Hernana Rengifo - i w rezultacie gramy jednym osamotnionym napastnikiem. O możliwości dopływu świeżych sił na podmęczonego przeciwnika można już w ogóle zapomnieć. Obserwując zresztą grę Rafała Murawskiego czy Jakuba Wilka widać wyraźnie, że trudy sezonu dają o sobie znać coraz bardziej. W tej sytuacji wejście na plac gry siłą rzeczy wypoczętego zawodnika dodałoby grze poznańskiego zespołu niezbędnej dynamiki. Tym bardziej, że mimo przymusowej przerwy, rozegranie czterech meczów nie byłoby jeszcze dla kapitana problemem, wszak przez cały czas trenował indywidualnie pod okiem trenera od przygotowania fizycznego, a aż do zatrzymania ćwiczył razem z resztą drużyny na zgrupowaniach. Natomiast doświadczenia mogą mu pozazdrościć wszyscy koledzy z drużyny i jeśli nawet w minionej rundzie nie był już wstanie non-stop grać na pełnych obrotach, to jeszcze na pokazanie pełni swoich wysokich umiejętności w najbliższych kilku tygodniach sił wystarczy mu w zupełności.

Oczywiście przez cały czas nie wolno tracić z oczu przyczyn, z jakich Piotr został zawieszony w prawach członka drużyny. Prokuratura postawiła mu zarzuty korupcyjne, choć to jeszcze daleka droga do prawomocnego wyroku sądowego. Z punktu widzenia prawa Reiss na dzień dzisiejszy nie jest ani winny, ani niewinny. W swoich deklaracjach zawodnik wyraźnie zaznaczał, że nigdy nie uczestniczył w procederze korupcyjnym. W tym celu zorganizował też zamknięte spotkanie dla kibiców, choć gdyby rzeczywiście miał coś na sumieniu, logiczniejsze z jego punktu widzenia byłoby jak najszybsze zniknięcie z życia publicznego. Skoro zawodnik zdolny jest do dawania tak wymownych świadectw dla wykazania niewinności, warto jeszcze bardziej podbić stawkę i zarządzać od niego gry w najbliższym spotkaniu ligowym. Reiss doskonale zdawałby sobie sprawę, jak wielką odpowiedzialność oznaczałaby jego zgoda na takie rozwiązanie i tym samym otrzymałby znakomitą okazję, ażeby "uniewinnić się" w oczach społeczeństwa. Jeżeli bowiem jest niewinny, to w czym przeszkoda, aby wrócił na boisko?

Pojawia się oczywiście inny problem - w razie odwieszenia zawodnika przez klub, zawiesić może go PZPN. Wprawdzie np. Mariusz Ujek nadal szaleje po ligowych boiskach, warto mieć jednak rękę na pulsie. Instancje PZPN-owskie nie działają jednak raczej na zasadzie całodobowych dyżurów, tylko podejmują decyzje podczas odbywanych cyklicznie posiedzeń. Wydział Dyscypliny zbiera się zwykle w czwartki, ogłoszenie więc decyzji w czwartek po południu daje klubowi tydzień spokoju. A przecież wcale nie jest powiedziane, że WD wyda ewentualny werdykt już na pierwszym najbliższym zebraniu. Od każdej zaś jego decyzji odwołać się można do Związkowego Trybunału Piłkarskiego, a to już oznacza kolejne dni bez przeszkód dla gry zawodnika. Umiejętnie rozgrywając tą partię, można nawet przy niechętnej postawie piłkarskich działaczy bez problemu przetrzymać sprawę do końca tego sezonu.

Mateusz Otta