Fani Lecha Poznań znani są z głośnego wspierania swoich piłkarzy przez cały sezon. Dotyczy to nie tylko własnego stadionu, ale i meczów w innych miastach, na które zawsze stawiają się w dużej liczbie. Nieraz przeszkodą do jeszcze liczniejszego dopingowania była zbyt mała pojemność sektorów gości na odwiedzanych stadionach. Niestety, w tej rundzie prawdopodobnie ten problem stanie się prawdziwą zmorą.

Powodów takiego stanu jest kilka. W pierwszej kolejności stanie się tak dlatego, że w tej rundzie ominą nas wyjazdy do miast z nieco większymi stadionami, jak chociażby do Lubina czy Białegostoku, czy też wypady do zaprzyjaźnionych klubów, gdzie można swobodnie zajmować miejsca również na sąsiednich sektorach. Tam, gdzie pojechać ma Lech, najczęściej sektory gości są niewielkie z założenia, albo ograniczone prowadzonymi pracami budowlanymi. W najskrajniejszym przypadku, kibice wcale nie zjawią się na meczu Kolejorza. Dotyczy to wyjazdu na Wisłę, która wprawdzie wróci do Krakowa, ale jeszcze na zastępczy obiekt Hutnika i do czasu powrotu na własny stadion nie będzie przyjmowała kibiców przyjezdnych.

Kolejną przeszkodą są najnowsze restrykcje. O ile dawniej sektory gości były nieco pojemniejsze ze względu na miejsca stojące, obecnie ustawodawca nakazuje montować wszędzie siedziska. Wprawdzie dotychczas zwyczajowo dopuszczano wpuszczanie na sektor nieco większej ilości fanów przyjezdnych (w końcu i tak przez cały czas oglądali mecz na stojąco), to od teraz zapowiedziano restrykcyjne przestrzeganie przepisów. Oznacza to, że jeśli np. sektor gości w Bełchatowie liczy 384 miejsca siedzące, tylko tylu kibiców zostanie wpuszczonych.

Bełchatów został przywołany w tym miejscu nieprzypadkowo, bowiem między innymi za jego sprawą obowiązują współczesne restrykcje. Na meczu miejscowej drużyny z Legią zjawiła się bowiem delegacja Gazety Wyborczej, która - oburzona zachowaniem części widzów na poprzednim meczu w Warszawie, wznoszących po śmierci jednego ze współwłaścicieli klubu dwuznaczny okrzyk "Jeszcze jeden!" w stronę jego wspólnika Mariusza Waltera - zamierzała zebrać materiał dowodowy przeciwko warszawiakom. Wprawdzie do wyczekiwanych burd nie doszło, jednakże na płocie sektora gości pojawił się transparent "Nie płakałem po Wejchercie" (to aluzja w kierunku właśnie Wyborczej, w związku z promowaną przez nią akcją "Nie płakałem po papieżu" po śmierci Jana Pawła II). Jednym z argumentów (obok samego sprzedania legionistom biletów), poprzez który gazeta zamierzała dodatkowo podburzyć czytelników przeciwko władzom GKS-u, był właśnie fakt, iż na udostępniony warszawskim kibicom sektor weszło więcej osób, niż wynikałoby to z nominalnej pojemności. Na skutek oficjalnego donosu do Komisji Ligi, na bełchatowski klub została nałożona grzywna, zaś dziś władze piłkarskie wykazują pod tym względem przeczulenie.

Co to wszystko oznacza dla kibiców Lecha? Nie mniej, nie więcej, niż to, że wielu nie pojedzie na mecze swojej drużyny. Najwięcej wspierać będzie mogło zawodników Lecha w Chorzowie i Wodzisławiu, oba śląskie kluby są wstanie udostępnić gościom do sześciuset miejsc. Bełchatów, jak wspomniano, oferuje 384 siedziska. Na nieco więcej, bo na 472 wejściówki, można liczyć przy Oporowskiej we Wrocławiu. Najgorzej na tym tle prezentuje się warszawska Polonia. Klub z Konwiktorskiej od wielu lat znany był z wyszukiwania najbardziej błahych przyczyn, aby tylko uniemożliwić kibicom z zewnątrz wizytę na stadionie. Teraz zmuszony został do otwarcia swoich podwojów, jednakże uczyni to niezbyt szeroko. Kibice gości liczyć mogą bowiem co najwyżej na mizerną liczbę 300 biletów.

Przypomnijmy, że również na własnym stadionie nie będziemy mogli przychodzić w takiej liczbie, w jakiej bylibyśmy w stanie. Wprawdzie bowiem na mecz z Legią planowane jest pewne powiększenie udostępnionej kibicom przestrzeni, przez najbliższe kilka miesięcy jednak przez cały czas będzie trzeba zadowolić się obiektem z dwoma trybunami za bramkami, oczekując z niecierpliwością na ostateczne zakończenie prac budowlanych w Poznaniu i innych polskich miastach.
Tym wszystkim nadgorliwcom, którym zawdzięczamy dzisiejszy stan rzeczy, pozostaje życzyć, aby kolejne zwolnienia grupowe w Agorze trafiały już we właściwe osoby.


Mateusz Otta