Dzisiejszy "Puls dnia", serwis informacyjny Wielkopolskiej Telewizji Kablowej, nie mógł rozpocząć się inaczej. Wydanie zainaugurować mogła tylko wiadomość o mistrzowskiej fecie na Starym Rynku. W nocy z sobotę na niedzielę w całym mieście nie działo się nic ważniejszego ani bardziej spektakularnego. Mój sprzeciw wywołuje jednak forma, w jakiej przedstawiono świętowanie mistrzostwa przez dziesiątki tysięcy Wielkopolan. Nic nie jest w stanie zmącić mojej radości ze zdobycia upragnionego tytułu mistrza Polski, nie mogę jednak pozostawić wspomnianej audycji zupełnie bez komentarza. Zbyt dużo pracy włożono w tworzenie kibicowskiej potęgi Kolejorza, aby w najpiękniejszym dla nas wszystkich dniu bezpodstawnie ukazywać kiboli Kolejorza, w tak masowym medium, jako zwykłych wandali.

Sam reportaż dotyczący zdobycia mistrzostwa i pomeczowej zabawy miał charakter czysto informacyjny - obrazki ze stadionu i Starego Rynku, wypowiedzi lechitów, komentarz dziennikarski. W niesłusznie negatywnym świetle postawiły kiboli Lecha Poznań dwa następne materiały.

Pierwszy z nich rozpoczął się od słów "Klub liczy zyski, a miasto straty". Nietrudno domyślić się, że chodziło o wydatki, jakie na koszt poznańskiego podatnika będzie trzeba przeznaczyć na przywrócenie centrum miasta do stanu sprzed mistrzowskiej fety. Pokazano pracę służb porządkowych, urwaną rękę z posągu Prozerpiny na fontannie oraz pęknięte drewniane ogrodzenie jednego z ogródków piwnych. Sugestywny komentarz dziennikarski wskazywał, że wszystkie szkody były aktem wandalizmu, za którym stali rzecz jasna świętujący sympatycy Lecha Poznań. Tymczasem nikt obecny tego dnia na Starym Rynku nie zgodziłby się chyba z takim przedstawieniem sprawy.

Opisywane straty, choć oczywiście lepiej byłoby ich uniknąć, nie były bowiem aktami wandalizmu. Ich dokonywanie byłoby zresztą mocno utrudnione - cały obszar był wypełniony ludźmi tak gęsto, że właściwie nie mieli oni większej swobody ruchu. Nie ma chyba imprezy masowej, która nie przyniosłaby jakiś, wcale nie celowo dokonanych, strat w mieniu. Skutki nacierania gigantycznego tłumu tu i ówdzie dały o sobie znać, jak chociażby we wspomnianym przypadku ogrodzenia, gdzie prawdopodobnie pękło ono pod naporem stojących wokół ludzi. Nikt też świadomie nie wyrywał ręki pomnikowi. Jak jednak wiadomo, wiele osób wchodziło na postumenty, aby mieć lepszy widok na przebieg imprezy. Konsekwencją tego było uszkodzenie wspomnianego pomnika, którego widok posłużył później za kadr reportażu. Nie ukrywam, że w normalnych warunkach absolutnie nie wolno wchodzić na pomniki. W tym przypadku zadziałało szaleństwo wywołane zdobyciem mistrzostwa, ale i tutaj rozumiem, że nie każdy musi podzielać ten punkt widzenia. Różnica pomiędzy nieumyślnym, a świadomym zniszczeniem jest jednak ogromna. WTK nie tylko pozostawiła telewidzom duże pole interpretacji, ale i wyraźnie ukierunkowała ich, używając dwukrotnie słowa "wandale". W całym tym zgiełku zupełnie zaginęła wtrącona mimochodem, a przecież bezwzględnie najważniejsza informacja, że cała gigantyczna impreza odbyła się bez większych incydentów i ani razu nie musiała interweniować policja. Przecież od tego reportaż powinien się zacząć! Totalnym nieporozumieniem jest też eksponowanie faktu przewiezienia 14 (słownie: czternastu) uczestników zabawy do izby wytrzeźwień. Stanowili oni, w zależności od szacunków, 0.001-0.002% zgromadzonych, a odwiedzona przez nich "zasłużona" w historii społecznej instytucja przeżywała już nie takie naloty.

Drugi materiał dotyczył wydarzenia pozornie nielechickiego, mianowicie tradycyjnej Nocy Muzeów. Realizacja materiału skrzywdziła tak kiboli, jak i samo wydarzenie. Nie można nadać materiału o tegorocznej Nocy Muzeów bez wspomnienia o zakłóceniu jej przebiegu przez mistrzowską fetę. Owszem, ów zbieg okoliczności na zawsze będzie tym czymś, co będzie odróżniało tą edycję Nocy od poprzednich. Nie uważam, aby z powodu mistrzowskiej fety Noc Muzeów trzeba było przekładać na inny termin. To impreza bardzo ważna, od dawna wpisana w kalendarz miejski. Planowanie zawczasu świętowania mistrzostwa też było niemożliwe: nieraz tak już jest, że do ostatniej chwili nie wiadomo, do której bramki trafi Mariusz Jop. Zbieżność terminów była dla organizatorów rzeczą uciążliwą, jednakże nie wynikała w żadnym wypadku z czyjejś złośliwości. Robienie sensacji z faktu, że część muzeów trzeba było okresowo zamknąć, stanowi jednak kolejne nieporozumienie. Nie wiem, w jaki sposób dziennikarze wyobrażali sobie np. zwiedzanie muzeum ratuszowego, skoro budynek ratusza był ze wszystkich stron szczelnie wypełniony tłumem sięgającym narożników Starego Rynku. Nie rozumiem też, skąd zdziwienie faktem, że kilkadziesiąt tysięcy głośno bawiących się ludzi uniemożliwiło wysłuchanie koncertu muzyki szopenowskiej w jednej z kamienic wokół rynku. Nikt specjalnie nie krzyczał, aby przeszkodzić melomanom, sądzę też, że niewielu z obecnych na Starym Rynku w ogóle wiedziało o koncercie. W reportażu całkowicie pominięto te muzea, które bez przeszkód pokazywały swoje ekspozycje, jak np. Muzeum Motoryzacji, czy Muzeum Powstania Wielkopolskiego. Swoje podwoje otworzył także Instytut Pamięci Narodowej. Niestety, jako telewidz nie mogłem zbyt wiele dowiedzieć się na temat zwiedzania tych obiektów. Zajmując cały Stary Rynek i okresowo blokując ważne węzły komunikacyjne, kibole z pewnością znacząco zakłócili przebieg imprezy. Wspomniany materiał zdaje się jednak wskazywać, że Noc Muzeów w ogóle się nie odbyła, a przyczyną tego było świadome i złośliwe działanie sympatyków Kolejorza. Dziennikarze podali w ten sposób nieprawdę, a już sugerowanie wandalizmu w muzeach - bez podania żadnego konkretnego przykładu - uznaję za wyjątkową bezczelność.

Ukazywanie pełnego spektrum wydarzeń jest obowiązkiem dziennikarza. Nie mam pretensji o pokazanie np. uszkodzonego pomnika. Tak, to się zdarzyło, to trzeba pokazać. Trzeba też z pokorą przyjmować także te informacje, które są dla nas przykre. Stanowczo sprzeciwiam się jednak nieobiektywnemu ukazywaniu mistrzowskiej fety.

Incydentalne wypadki nie zostały przedstawione jako takowe właśnie. Zdecydowana większość obecnych na rynku w ogóle o nich nie wiedziała. Ukazywać je powinno się w kontekście wielogodzinnej, wspaniałej zabawy kilkudziesięciu tysięcy Wielkopolan. Szkoda, że nie mogły się wypowiedzieć osoby z drugiej strony, choćby piłkarze, czy przedstawiciele miasta. Niestety też telewidzowie nie usłyszeli tej wypowiedzi Andrzeja Borowiaka z Komendy Wojewódzkiej: Jak na tak wielu ludzi było bardzo spokojnie. Nie odnotowaliśmy żadnych poważniejszych interwencji, tylko kilka zniszczonych ogrodzeń kawiarnianych ogródków, no i uszkodzone rzeźby (cyt. za mmpoznan.pl). Najwidoczniej nie pasowała ona do z góry założonej tezy. Warto też spojrzeć na statystyki: ile osób było na meczu, a ile przewinęło się przez Stary Rynek. Kolosalna różnica. Na rynek mógł przyjść każdy, a w takiej masie nietrudno o garstkę idiotów. Ich zachowanie w żadnej mierze nie może świadczyć o ocenie całej grupy, w przytłaczającej większości zachowującej się bez zarzutu. O braku obiektywizmu świadczy też przedstawianie nieumyślnych uszkodzeń, wynikających z ogromnego nagromadzenia ludzi w jednym miejscu, jako świadomych aktów wandalizmu.

"O tym to nam nigdy nie powiesz", "Własne miasto demolowali...", "Miałeś dużo szczęścia, że wróciłeś cały" - to komentarze osób z najbliższego otoczenia po obejrzeniu niedzielnego "Pulsu dnia". Dziennikarska nierzetelność (a może świadoma manipulacja?) zaowocowała. Potęgę kibicowską budowaliśmy latami. W dniu, na który czekaliśmy tak długo, naszą wyczerpującą robotę bezczelnie zdezawuowano. "Prawda ekranu" tym razem nie może zwyciężyć. W sobotę były śpiewy, szaleństwo, ocean alkoholu. Hałasowaliśmy, naśmieciliśmy, a wielu obudziło się mocno wczorajszymi. Nikt nie ma zamiaru temu zaprzeczać. Możemy też przyjąć za to krytykę. Nie jesteśmy jednak bandytami, wandalami, chuliganami. Nie demolowaliśmy Starego Rynku.

Minionej nocy ani przez moment nie czułem się niebezpiecznie. Nie uczestniczyłem ani nie byłem świadkiem wandalizmu, a nad ranem bez żadnego uszczerbku spokojnie zdołałem wrócić do domu. Takich jak ja było mnóstwo. My nie kupujemy interpretacji WTK.

Z kibolskim pozdrowieniem

Mateusz Otta