W ostatni weekend Poznań tonął w niebiesko-białych barwach. Lech zdobył upragniony tytuł mistrza Polski. Był czas na fetowanie i świętowanie pucharu, który zawitał do Poznania po 17 latach. Po tej imprezie, ze świadomością, że po raz szósty mistrz zawitał do Poznania, należy spojrzeć w przyszłość. A jak ta się mieni?

Wszelkie artykuły pojawiające się w poniedziałkowej czy wtorkowej prasie chwaliły to, co dzieje się w Poznaniu. Doskonała organizacja klubu, zarządzanie nim, wspaniała atmosfera na trybunach. Ciężko się z tym nie zgodzić, bo Poznań to ewenement na skalę kraju. Jednak faktem jest, że czeka nas walka o elitarną Ligę Mistrzów, a niemal pewne jest odejście najważniejszej postaci poznańskiej ekipy – Roberta Lewandowskiego. Również Sławomir Peszko zdaje się iść w jednym rzędzie ze swoim menedżerem i wyrażać chęć zagranicznego wyjazdu. (Każdy doskonale wie o zadziwiająco niskiej kwocie odstępnego za byłego skrzydłowego Wisły Płock).

Załóżmy, że drużynę Kolejorza opuszcza „Lewy”, który przechodzi do Borussii, i Peszko, który ląduje powiedzmy w Wolfsburgu. Kim w tym wypadku będzie atakował Lech? Kriwiec? Wilk? Stilic? Mikołajczak? Chrapek? To trochę mało. Zarówno jeśli chodzi o ilość jak i o jakość. Białorusin potencjał ma bardzo duży, ale póki co zawodnikiem pokroju Peszki nie jest. Kuba Wilk z powodu kontuzji zbyt dużo w rundzie wiosennej nie pograł. Kokosów się jednak po nim nie należy spodziewać, gdyż w dalszym ciągu jest graczem co najwyżej przeciętnym. Semir, jeśli ustabilizuje formę i zacznie grywać na wysokim poziomie również przeciwko klubom z czołówki, będzie jeszcze bardziej pożyteczny. Z kolei Tomkowi Mikołajczakowi przydałoby się chyba wypożyczenie do takiego klubu Ekstraklasy, aby był tam podstawowym zawodnikiem. On potrzebuje teraz jak najwięcej występów, a Lech to dla niego cały czas za duży rozmiar kapelusza. Będąc cały czas jokerem wchodzącym z ławki traci czas, w którym powinien kopać w innym klubie, a za rok wrócić opierzonym i z odpowiednimi argumentami walczyć o pierwszy skład w Kolejorzu. Tak być powinno. Jednak w Lechu słów Sienkiewicza „mieczów Ci u nas dostatek” zacytować nie można (miecz = napastnik). I jak ma taki iść na wypożyczenie, skoro nie będzie miał tu kto grać?

Rzecz jasna potrzebne będą transfery, o których pisze się teraz duuużo. Kasy zabraknąć po prostu nie może. Następcą Peszki zostanie prawdopodobnie Jacek Kiełb z Korony. Mówi się, że wszystkie szczegóły dotyczące tego transferu są już ustalone więc Kolejorz wzbogaci się o utalentowanego 22-latka. Z następcą Roberta Lewandowskiego nie jest już tak klarownie. Właściwie w jego miejsce ma przyjść dwóch zawodników. Bez względu na to kto to będzie, należy zadać pytanie, czy i jak Lech poradzi sobie po wymianie dwóch najważniejszych i najsilniejszych kręgów kręgosłupa drużyny? Przecież obydwoje stanowili o ataku i sile „poznańskiej lokomotywy”. Wiadomo, że na sukces pracuje cała drużyna, to oczywiste, ale czy Lech będzie miał kim kłuć w walce o LIGĘ MISTRZÓW? To nie jest tak, że nowi zawodnicy przychodzą do klubu, zagrają cztery sparingi i śmigają aż miło. Przykład wcześniej wspomnianych Peszki i Lewandowskiego pokazuje, iż dopiero w swoim drugim sezonie stali się kluczowymi postaciami, liderami zespołu.

Czy taki Jacek Kiełb jest w stanie przejąć rolę Peszki? Czy Sobiech, który miał przyjemność rywalizować tylko z zawodnikami polskiej ligi, może być liderem w europejskich wojażach, takim jakim był „Lewy”? I najważniejsze, czy Lech może być mocniejszy, a taki właśnie ma być na walkę o Ligę Mistrzów, po utracie Sławka i Roberta? Kiedy zostaną obydwoje wytransferowani, wydaje się, że dziura będzie zbyt duża, aby plomby, które zamierza sprowadzić dyrektor Pogorzelczyk, ją wypełniły.

Dlatego szansę upatruję w zadowoleniu częściowym i jeśli chcemy realnie walczyć o LM, należy zatrzymać przynajmniej jednego z tych zawodników. „Lewy” właściwie jest już w Borussii, dlatego priorytetem powinno być zrobienie absolutnie wszystkiego, aby zatrzymać w klubie Sławka Peszkę. Jeśli tak się nie stanie, poddaję dużej wątpliwości szanse Lecha na fazę grupową elitarnych rozgrywek.

Adam Mieloch