Po przegranej w finale Pucharu Polski sytuacja Lecha bardzo się skomplikowała – za chwilę może okazać się, że w przyszłym sezonie „Kolejorz” nie zagra w europejskich pucharach, konieczna będzie wyprzedaż zawodników, a nam, kibicom dane będzie oglądanie coraz to słabszej drużyny. Czy tak musi być? Jak może wyglądać najbliższa przyszłość Lecha i co zrobić by uniknąć dalszego obniżania lotów „Kolejorza”?

Lech wcale nie zagrał w meczu z Legią źle, ale piłka nożna to nie łyżwiarstwo figurowe, gdzie ocenia się styl. Lechici prezentowali się nieźle do momentu utraty wyrównującej bramki. W zasadzie wczorajsze spotkanie można porównać do jesiennego pojedynku obu drużyn. Lech podobnie jak w Warszawie prowadził, miał Legię na widelcu i… dał sobie odebrać końcowy triumf.

Stojąc w miejscu, cofasz się!
Wczorajsza porażka jest tym bardziej bolesna, że lechici jednym meczem mogli zmazać fatalny sezon – przygoda w Europie jest dobra o ile w lidze nie ląduje się na 10. miejscu. Z drużyny, która w poprzednim sezonie pędziła po mistrzostwo Polski zostały gruzy. Z zespołu, który za czasów Franciszka Smudy słynął z zabójczych końcówek, został gasnący po 60. minucie „twór”. Ostało się gruzowisko, które trzeba wyczyścić i zacząć budowę od początku. W związku z tym pozostaje zaapelować: NIE ZMARNUJMY TEGO CZASU! Do końca obecnego sezonu pozostało sześć kolejek. Wydaje się, że w obecnej formie walka o podium jest niemal niemożliwa. Czy na pewno?

"Gramy o chwałę, o honor i o coś więcej jeszcze panowie; o historię tego klubu!"
Biorąc pod uwagę obecną sytuację w lidze, gdzie każdy wygrywa z każdym, gdzie jedno zwycięstwo może oznaczać znaczny skok w tabeli trzeba wykorzystać każdą nadarzającą się okazję do pokazania się z dobrej strony. Najbliższe sześć spotkań należy potraktować jako kolejne mecze "o wszystko". Jeżeli nawet nie uda się wywalczyć miejsca gwarantującego udział w europejskich pucharach to pozostanie wrażenie, że nie zmarnowano tego czasu, że zrobiono wszystko, by następny sezon był lepszy. Kilku piłkarzy wciąż walczy o nowe kontrakty. Ten "wydłużony okres przygotowawczy" jest kluczowy w perspektywie tego czy Lech w kolejnym sezonie będzie TYLKO ligową miernotą czy też powróci do walki o najwyższe cele.

Jeden Murawski wiosny nie czyni
Trudno nie mieć zastrzeżeń do działań zarządu. Brak następcy Peszki, zatrudnienie szkoleniowca, który dopiero jest na początku swojej samodzielnej pracy trenerskiej to tylko wierzchołek góry lodowej. Oczywiście, powrotem Rafała Murawskiego zachwycali się wszyscy, ale czy faktycznie reprezentant Polski był tym niezbędnym wzmocnieniem? To, że na skrzydłach musieli występować napastnicy - Ślusarski, Ubiparip czy Rudnevs nie jest tylko wynikiem niezdrowej fantazji trenera Bakero. Piłkarze, którzy mogli grać na bokach pomocy byli albo niezdolni do gry (Kiełb), albo nie potrafili utrzymać formy (Wilk), albo po prostu byli za słabi (Mikołajczak).

Szkoleniowiec, który zawitał do Poznania w Hiszpanii był obiektem żartów i wespół z Koemanem zawiódł w Valencii. Zresztą warsztat i wyniki Hiszpana mówią same za siebie – "rzucanie" piłkarzami po różnych pozycjach, często mocno nienaturalnych (Rudnevs na skrzydle, Stilić na ataku) oraz łatwość w rotowaniu zawodnikami pomiędzy miejscem na trybunach, a pierwszym składem nie budzą zaufania. Lecha, będącego dziełem trenera Bakero nie da się oglądać!

Stoimy obecnie na gruzowisku, a przed nami decydujące dla najbliższej przyszłości klubu chwile. W związku z tym nie można zmarnować teraz żadnej okazji do tego, by gra Lecha w przyszłym sezonie była zgoła inna od tej, która przyszło nam oglądać w obecnych rozgrywkach.

Iks